Vrijzinnig
Posted by: kleinpaste 17 May 2011Dit weekend zit ik op Mennorode (Elspeet). Met een groep fractievoorzitters van GroenLinks. In drie dagdelen behandel ik als trainer met hen onderwerpen als leiding geven, conflicthantering en de verschillende rollen die je als fractievoorzitter vervult.
De dag daarvoor heb ik weer een bijeenkomst met met opleidingsgroep "Schooleiders van Buiten". Altijd erg leuk en inspirerend om elkaar te ontmoeten. Dit keer bezoeken wij een school in Twello, op steenworp afstand van Apeldoorn waar ik mijn politieke ervaring opdeed.
Over die Schoolleiders van Buiten heb ik in het blad Basisschool Management een stuk geschreven: Download Een timmerman die bakker wordt
Over politiek loop ik de laatste tijd, sinds er een minderheidskabinet is met gedoogsteun van populistische opportunisten, wat tobberig rond. De versnippering van het politieke landschap maakt de bestuurbaarheid van het land niet groter. Dat gegeven, gecombineerd met het gegeven dat de echte politieke talenten verdeeld zijn over de verschillende partijen, maakt het volgens mij steeds aantrekkelijker om die benauwende partijstructuren open te breken en tot een nieuwe, minder partijgebonden politieke indeling te komen. Een vierstromenland of zo: conservatieven, sociaal-democraten. chisten-democraten en vrijzinnig-liberalen. Met in coalitievorming waarschijnlijk steeds een meerderheid die bestaat uit twee van deze vier blokken. Het lijkt mij een duidelijker indeling en het noodzaakt tot echt besturen en politiek voeren op hoofdlijnen. Een te detaillistisch belang komt minder snel boven drijven.
's Avonds aan de borrel op Mennorode maar een boom over opzetten.
Ik begrijp je wens (vierstromen) juist vanwege de steeds grotere groep opportunisten in de politiek. Maar dat laatste gezegd hebbende tik ik volgens mij direct de spijker op zijn kop. Het is juist dat opportuun en populistisch gedrag in onze maatschappij (binnen en buiten de politiek) tot sneller persoonlijk succes voert, al dan niet slechts tijdelijk. Nadat iedereen bemerkte in het kielzog van de Leefbaren dat het eigenlijk heel makkelijk was lokaal, provinciaal of landelijk op de voorgrond te kunnen treden, is de geest uit de fles. Val je binnen je eigen partij uit de boot, zet je iets nieuws op. Heb je geen (politieke) idealen – of ideologie – zet je iets nieuws op. Steeds meer lokale partijen, ouderenpartijen en andere doelgroep- of one-issuepartijen komen op. In dat krachtenveld verlangen naar herschikking van het politieke landschap, is vanuit het “oude” politieke denken, de wens naar heldere besluitvorming en bestuurbaarheid, begrijpelijk. Maar partijstructuren zijn allang doorbroken en dat heeft juist geleid tot versnippering. Wat jij voorstelt is toch eigenlijk weer terug naar verzuiling, blokvorming?